عبد الواحد الآمدى التميمي ( مترجم : محلاتى )

91

غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى )

ناگزيرند ، پيامبران را به بازيچه نفرستاد ، و كتاب آسمانى را بيهوده نازل نكرد ، و آسمانها و زمين و آنچه را در ميان آنها است باطل و بىهدف نيافريد ، اين پندار كسانى است كه كافر شدند ، واى بر آن كافران از آتش دوزخ . 518 / 28 - لم يأمركم اللَّه سبحانه إلّا بحسن و لم ينهكم إلّا عن قبيح . 5 / 104 دستور نداده خداوند سبحان شما را مگر به چيز نيكو ، و نهى نكرده است شما را مگر از چيز زشت . 519 / 29 - لم يترك اللَّه سبحانه خلقه مغفلا و لا أمرهم مهملا . 5 / 102 وا نگذارده است خداى سبحان خلق خود را كه از آنان غافل باشد و نه آنكه كارشان را به خودشان وا گذارده باشد . 520 / 30 - ما كان اللَّه سبحانه ليضلّ أحدا و ليس اللَّه بظلّام للعبيد . 6 / 87 خداى سبحان چنان نيست كه أحدى ( از بندگان خود را ) گمراه كند ، و خداوند نسبت به بندگان خود ستمكار نيست . 521 / 31 - ما أعظم حلم اللَّه سبحانه عن أهل العناد و ما أكثر عفوه عن مسرفى العباد . 6 / 92 چه بزرگ است بردبارى خداى سبحان از آنان كه اهل عناد و دشمنى هستند ، و چه بسيار است گذشت و عفو او از بندگان ولخرج و اسرافكار . 522 / 32 - إنّ اليسير من اللَّه سبحانه لأكرم من الكثير من خلقه . 2 / 523 براستى كه انعام اندك از خداى سبحان ، گرامىتر است از انعام بسيارى كه از خلق او باشد . 523 / 33 - المؤمن من كان حبّه للَّه و بغضه للَّه و أخذه للَّه و تركه للَّه . 2 / 37 مؤمن كسى است كه دوستىاش براى خدا ، و خشمش براى خدا ، و گرفتنش براى خدا ، و واگذاردنش براى خدا باشد . 524 / 34 - جماع الخير في الموالاة في اللَّه ، و المعاداة في اللَّه ، و المحبّة في اللَّه ، و البغض في اللَّه . 3 / 371 مجموعهء خير و خوبى در دوستى كردن در راه خدا و دشمنى كردن در راه خدا و محبّت در راه خدا و بغض در راه خدا